ไม่รู้เป็นโชคดีหรือร้าย

ช่วงนี้ใจก็เจ็บ ตัวก็เจ็บ

งานก็เยอะ... 

 มาบอกเล่าความรู้สึกที่โดนต่อต่อยให้ฟังล่ะ...

เรื่องของเรื่องคือขี่จักรยานกลับมาจากอาคารเรียน หลังฝนตกหนัก กับเพื่อน

ช่วงนั้นประมาณ1ทุ่มแล้ว ก็เริ่มมืด

ระหว่างทางเกือบถึงกอล่ะ เห็นจักรยานล้มอยู่คันนึง ก็มองกันว่าใครมาจอดตรงนี้ฟร่ะ...

พอขี่ไปหน่อย เจอกันเองเลย

เป็นจังหวะที่มีรถเลี้ยวเข้าทางพอดี แล้วรถเค้าเปิดไฟขาวสว่างมาก ส่องมาที่เรากะเพื่อน

เราขี่เลยมาหน่อยแล้วล่ะยังไม่เป็นอะไร แต่ได้ยินเพื่อนร้อง 

เลยหันไปดู....

ต่อเป็นฝูง(ตอนแรกนึกว่าฝึ้ง) กำลังรุมต่อยเขาอยู่

ทั้งๆที่กลัวแมลงแต่ก็นะ...

หันจักรยานกลับไปช่วยเขา ไปปัดๆให้ แต่ยิ่งปัดมันยิ่งเยอะ

เลยวิ่งออกมา แล้วตะโกนให้เขาวิ่งออกมาจากรังมันด้วย (แอบเห็นรัง ใหญ่มากบนเสาไฟ...)

 พอวิ่งออกมาก็ค่อยดีขึ้นหน่อย ตามมาไม่ถึง 20 ตัว (นี่ดีหน่อยแล้วเรอะ...)

ก็เลยปัดๆ มันเกาะหัวเพื่อนเยอะมาก แล้วอารมณ์เพื่อนตอนนั้นเค้าสติแตกไปแล้ว (ขอใช้คำนี้นะตะเอง : P)

บอกให้อยู่เฉยๆใจเย็นๆก็ดิ้นตลอดกว่าจะดึงออกได้หมด 

แถมร้องกรี๊ดๆตลอด ใครขี่รถผ่านไปมาก็มอง นึกว่าทะเลาะกัน... ให้ตายสิ..

 ช่วงระหว่างที่เราวิ่งออกมากับปัดๆให้เขาก็ดดนต่อยไปแล้ว(มารู้ทีหลังว่าสามจุดได้)

แต่โดนเข้าที่ตาจุดนึง...

วกกลับมา... หลังจากปัดๆหมด ก็ตะโกนเรียนรุ่นพี่ที่ขี่จักรยานมาพอดีให้เขาช่วยเอาเพื่อนเราไปก่อน

แล้วก็มีกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มเรามา เลยตะโกนบอกอย่าเข้ามาตรงนี้ และขอจักรยาน1 คันไปห้องพยาบาล

 ตอนเราไปถึงก็เห็นครูพยาบาลมาทำแผลให้เพื่อนแล้ว พร้อมๆกับ เจ้าของจักรยานคันแรก (ฮา..)

 จากนั้นก็นั่งรอทำแผลทายาให้ เรานั่งสงบนิ่งมากจนคนนึงว่าไม่เป็นอะไรมาก

(ก็พยายามไม่ติ่นเต้นอ้ะ....)

ส่วนเพื่อนเรารึ... ร้องไห้ซิกๆ สภาพหัวยุ่งๆ แถมยังไม่หายตกใจ 

หลังจากทายาไปสักพัก เหยื่อใหม่ๆก็เข้าห้องพยาบาลมาเรื่อยๆ

บางคนโดนทีเดียวที่แขน บ้างก็ที่หลัง

แต่รู้สึกเรากัเพื่อนจะหนักสุดเพราะโดนที่หัว

อ.เลยให้นอนพักก่อนแล้วโทรเรียกรอของพยาบาลให้ จะนำไปส่งที่โรงบาล

ช่วงนั้นเราก็ยังคุมสติได้อยู่ ยังไม่ตกใจอะไรมาก... เจ็บที่ใจมากกว่าอีก... 

ยังคุยปลอบเพื่อน... กับคิกคักกะพี่พยาบาลด้วย

แล้วก็โทรหาแม่บอกโดนต่อต่อย นํ้าเสียงยังสบายๆสุดล่ะ

จริงๆเราเริ่มหนาวตั้งแต่ที่ก้าวเข้าห้องพยาบาลมาแล้ว แต่ก้หนาวไม่มากเท่าไร 

เลยนึกว่าหนาวแอร์...

ระหว่างที่กำลังรอรถของพยาบาลมาพาไป ช่วงนั้นน่ะเริ่มหนาวมากขึ้นเรื่อยๆแต่คิดว่ายังโอเค

รอรถนานมาาาาาาาาาาาาาาากกกกกกกกกกกกกกก

 ตอนนั้นตาบวมมากแล้ว เริ่มมองอะไรไม่ค่อยได้

พอรถมา ในรถมันก็โยกไปเยกมาอีก เราไม่รู้ว่าตอนนั้นเพื่อนเป็นไงบ้าง เพราะนั่งคนล่ะเบาะ

แต่เราหนาวมากแล้วปวดหัว (แน่ล่ะ โดนเข้าที่หัวตั้งสามตัว)

พี่คนที่โดนต่อยเหมือนกัน(นั่งข้างๆ)ต้องเอายามาทาให้อีกรอบ

พอรถถึงโรงบาล เราเริ่มรู้สึกตัวว่าไม่ไหวแล้ว ก้าวลงจากรถปึบ ทรุดทันที

ดีนะมีบุรุษพยาบาลมาคว้าแขนไว้ทัน ไม่งั้นคงล้มไปตรงนั้น -_-)"

แล้วเขาก็เอาขึ้นรถเข็นให้ ไปนอนฉุกเฉินเตียงแรก

ช่วงนั้นไม่ไหวมากๆแล้ว ตามองไม่เห็นอะไรเลย

(ทั้งสองข้าง เพราะโดนต่อยที่ข้างขวา ตาบวมมาปิดข้างซ้ายด้วย) 

แล้วก็หนาวมากๆๆๆๆ (ไม่รู้ว่าเพื่อนหนาวไหม แต่ไม่เห็นมีใครบ่นอะไร)

ตัวสั่นกึกๆ ปากก็สั่น หลังๆเริ่มหายใจไม่ออกด้วย

นอนได้นิดเดียว หมอก็เอายามาฉีด ทีนึงปี๊ดไปทั้งตัว

ช่วงนั้นได้ยินหมอคุยกันพยาบาลว่า เตียงหนึ่งกับเตียงสองต้องฉีดยา (เตียงสองคือเพื่อนที่โดนต่อยที่หัวด้วยกัน)

แต่เตียงหนึ่งต้องฉีดปริมาณเยอะกว่า แล้วก็ต้องAdmit ทันที 

(คิดในใจ แต่อ้าปากพูดไม่ได้... เอาล่ะตุ หนักสุดอีกแล้ว...) 

ให้คนไข้เตียง2อยู่เฝ้าเตียง1ด้วยเพราะเขารู้จักกัน (ฮา...)

มีเพื่อนที่ไม่โดนต่อยอีกคนอยู่เฝ้าด้วย

แล้วก็โดนเจาะนํ้าเกลือ 

แต่ช่วงนั้นน่ะ ไม่รู้สึกรู้สาอะไรแล้ว มึนไปหมดเลย อยู่ไหนก็ไม่รู้ 

ขนาดรถเขาเข็นขึ้นห้องแล้วก็ยังมึนๆ  รู้สึกจะโดนวัดไข้ ไข้ขึ้นด้วย

แต่หลังจากขึ้นห้องก็หลับตลอดเลย ไม่รู้สึกตัวใดๆ

ขนาดพี่สาวโทรมา(โทรศัพท์ข้างเตียง ดังมาก)

ครั้งแรกลุกไม่ไหว ครั้งสองเพื่อนต้องปลุก -_-)'' เพราะไม่ตื่น

เช้ามาเริ่มดีขึ้น มึนๆอยู่หน่อยแต่ก็โอเค

ถามเพื่อนว่า เมื่อวานเราสภาพแย่มากไหม เขาบอกว่าแย่มาก และน่ากลัว -_-)'

บรื๊อ...

ประมาณแปดโมงขึ้นหมอก็มาสรุปอาการให้...

หมอบอกว่าแพ้ในระยะกลาง ถ้าหนักนี่คือฉี่ไม่ออกแล้วไตจะวาย(ม่องเท่งได้นั่นเอง...)

แหม... ก็คนไม่ณู้ว่าแพ้นี่น่า..

แต่พี่สาวก็โทรมาบอกว่า ขั้นแรกน่ะจะปวดหัว สองจะหนาวๆ สามจะหายใจไม่ออก

สี่เดี๋ยวจะแบ่งมรดกใหม่ จากสามเหลือสอง

พี่สาวเรา เท่จริงจริ๊ง...

ต่อจากนั้นก็รอทำเรื่องเบิกเรื่องอะไร

ตั้งกะเก้าโมง เสร็จตอน11 โมงพอดี

สิริราคารวมเกือบเจ็ดพัน แต่ดีที่มีประกัน เบิกได้หมด

แล้วก็กลับมามหาลัยรอแม่มาดูหน้าดูอาการ

ขึ้นหอมากะทำงานต่อแต่ไม่ไหวแล้วเลยนอนเพิ่งตื่นตอนเกือบทุ่มเนี่ยล่ะค่ะ T_T)

เวลาเกิดอะไรแบบนี้ ให้คุมสติไว้ให้อยู่ก่อน ใจเย็นๆ ไม่งั้นอะไรๆมันจะยิ่งแย่ค่ะT_T)

อย่างเรานี่ก็เก็กว่าไม่เป็นไรๆ สุดท้ายแพ้ หนักสุดซะงั้น...

เท่อะสิ... (ในทางที่ไม่สมควร ห้ามเลียนแบบเด็ดขาด) 

แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเนี่ยล่ะ...

สติห้ามไปด้วยเชียว!

รักแม่นะจุ๊บๆ

นี่ถือว่าหนูเกือบตายเป็นครั้งที่สองหรือเปล่าเนี่ย

ครั้งแรกคือมอไซล้ม

เอาน่า จะพยายามไม่ทำให้แม่เป็นห่วงอีกแล้วล่ะ T_T) ขอโทษนะคะ