เรื่องนี้มีเพื่อนเล่าให้ฟัง เลยขอจิ๊กเอามาเขียน
(ไม่ได้จิ๊กหรอก ขอเป็นทางการเรียบร้อยล่ะ)
ไม่ถูกตามต้นฉบับขอโทษด้วยนะแก้ว : P
บางทีการอยู่เงียบๆคนเดียว มันก็ทำให้ใจสงบดี ได้นั่งคิดอะไรคนเดียว
แต่ลองมีคิดดู ถ้าหากมีเพื่อนอีกสักคน มาร่วมแชร์ไปกับเรา
มันก็ไม่เลวนะ
ไม่รู้สึกอ้างว้างอยู่คนเดียวอีกต่อไป...
ปล. ขอบคุณบางกอกกลาสมากสำหรับเรื่องนี้
เป็นเรื่องที่เพื่อนเรา, บางกอกกลาสพบกับตัวเมื่อตอนเด็กๆ
แต่คำคมในวันนั้น ยังจำได้ถึงวันนี้ และเล่าให้คนอื่นฟังเรื่อยมา
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเจอเพื่อนคนนั้นของแกจัง ; P
โม้บ้าง อะไรบ้าง เพราะจำไม่ได้ อย่าว่ากัน : )
ปล. เรื่องที่สองหลังจากเรียนมาจนจะปิดเทอม (จริงๆปิดแล้ว นี่สอบเสร็จพอดี...)
เหลือโปรเจ็คใหญ่ต้องส่งอีกสามงาน โอ่ยจะบ้าตาย T_T)
